Pres: A luz eterna brilhará aos vossos santos,
e a vida para sempre, aleluia.
(Salmo 112(113))
Leitor 1: — LOUVAI, LOUVAI, Ó SERVOS DO SENHOR,
— LOUVAI, LOUVAI O NOME DO SENHOR!
— BENDITO SEJA O NOME DO SENHOR, AGORA E POR TODA A ETERNIDADE!
— DO NASCER DO SOL ATÉ O SEU OCASO, LOUVADO SEJA O NOME DO SENHOR!
— O SENHOR ESTÁ ACIMA DAS NAÇÕES, SUA GLÓRIA VAI ALÉM DOS ALTOS CÉUS.
— QUEM PODE COMPARAR-SE AO NOSSO DEUS, AO SENHOR,
— QUE NO ALTO CÉU TEM O SEU TRONO
— E SE INCLINA PARA OLHAR O CÉU E A TERRA?
— LEVANTA DA POEIRA O INDIGENTE
— E DO LIXO ELE RETIRA O POBREZINHO,
— PARA FAZÊ-LO ASSENTAR-SE COM OS NOBRES, ASSENTAR-SE COM OS NOBRES DO SEU POVO.
— FAZ A ESTÉRIL, MÃE FELIZ EM SUA CASA, VIVENDO RODEADA DE SEUS FILHOS.
— GLÓRIA AO PAI, E AO FILHO E AO ESPÍRITO SANTO.
℟.: — COMO ERA NO PRINCÍPIO, AGORA E SEMPRE. AMÉM.
Ant. 1
Pres: A luz eterna brilhará aos vossos santos,
e a vida para sempre, aleluia.Ant. 2
Pres: Jerusalém, cidade santa, exultarás pelos teus filhos,
pois serão abençoados e reunidos no Senhor. Aleluia.
Salmo 147(147 B)
Leitor 2: Glorifica o Senhor, Jerusalém! *
Ó Sião, canta louvores ao teu Deus!
–13 Pois reforçou com segurança as tuas portas, *
e os teus filhos em teu seio abençoou;
–14 a paz em teus limites garantiu *
e te dá como alimento a flor do trigo.
–15 Ele envia suas ordens para a terra, *
e a palavra que ele diz corre veloz;
–16 ele faz cair a neve como lã *
e espalha a geada como cinza.
–17 Como de pão lança as migalhas do granizo, *
a seu frio as águas ficam congeladas.
–18 Ele envia sua palavra e as derrete, *
sopra o vento e de novo as águas correm.
–19 Anuncia a Jacó sua palavra, *
seus preceitos e suas leis a Israel.
–20 Nenhum povo recebeu tanto carinho, *
a nenhum outro revelou os seus preceitos.
— GLÓRIA AO PAI, E AO FILHO E AO ESPÍRITO SANTO.
℟.: — COMO ERA NO PRINCÍPIO, AGORA E SEMPRE. AMÉM.
Ant. 1
Pres: A luz eterna brilhará aos vossos santos,
e a vida para sempre, aleluia.Ant. 3
Pres: Os santos cantavam um cântico novo
Àquele que está em seu trono e ao Cordeiro;
na terra inteira ressoavam suas vozes. Aleluia.
(CÂNTICO Cf. Ap 19,1-2.5-7)
No cântico seguinte dizem-se os Aleluias entre parênteses somente quando se canta; na recitação, basta dizer os Aleluias no começo, entre as estrofes e no fim.
℟.: — Aleluia, (Aleluia!).
Leitor 1: — Aleluia, (Aleluia!). 1 Ao nosso Deus a salvação, *
honra, glória e poder! (Aleluia!).
–2 Pois são verdade e justiça *
os juízos do Senhor.
℟.: — Aleluia, (Aleluia!).
Leitor 1: — Aleluia, (Aleluia!). 5 Celebrai o nosso Deus, *
servidores do Senhor! (Aleluia!).– E vós todos que o temeis, *vós os grandes e os pequenos!
℟.: — Aleluia, (Aleluia!).
Leitor 1: — Aleluia, (Aleluia!). 6 De seu reino tomou posse *
nosso Deus onipotente! (Aleluia!).–7 Exultemos de alegria, *demos glória ao nosso Deus!℟.: — Aleluia, (Aleluia!).
Leitor 1: — Aleluia, (Aleluia!). Eis que as núpcias do Cordeiro *
redivivo se aproximam! (Aleluia!).– Sua Esposa se enfeitou, *se vestiu de linho puro.
— GLÓRIA AO PAI, E AO FILHO E AO ESPÍRITO SANTO.
℟.: — COMO ERA NO PRINCÍPIO, AGORA E SEMPRE. AMÉM.
Pres: Os santos cantavam um cântico novo
Àquele que está em seu trono e ao Cordeiro;
na terra inteira ressoavam suas vozes. Aleluia.
LEITURA BREVE
(Hb 12,22-24)
Terminada a salmodia, o leitor vai ao ambão e faz a leitura, longa ou breve, a qual todos escutam sentados.
Leitor 2: Vós vos aproximastes do monte Sião e da cidade do Deus vivo, a Jerusalém celeste; da reunião festiva de milhões de anjos; da assembleia dos primogênitos, cujos nomes estão escritos nos céus; de Deus, o Juiz de todos; dos espíritos dos justos, que chegaram à perfeição; de Jesus, mediador da nova aliança, e da aspersão do sangue mais eloquente que o de Abel.
HOMILIA
Se for oportuno, o Bispo, tomando o báculo, pode proferir uma breve homilia de comentário à leitura, o que fará sentado, com a mitra, na cátedra ou noutro lugar mais adequado, de onde possa ser visto e escutado por todos.
RESPONSÓRIO BREVE
Em seguida, como resposta à palavra de Deus, canta-se o responsório breve ou um canto responsorial.
℟.: Os justos se alegram* Na presença do Senhor.
Pres: —Rejubilam satisfeitos, e exultam de alegria.* Na presença. Glória ao Pai.
℟.: Os justos se alegram* Na presença do Senhor.
Ant.
Pres: A vós, Senhor, louva o coro glorioso dos Apóstolos, a vós proclama a multidão iluminada dos Profetas, de vós dá testemunho o exército dos mártires,
e unânimes confessam os santos e os eleitos, ó Santíssima Trindade, um só Deus em três pessoas!
Todos se levantam. À antífona do cântico evangélico, o Bispo impõe incenso no turíbulo. Quando o coro começar o cântico do Magnificat, todos se levantam; o Bispo levanta-se, com a mitra, benze-se e dirige-se para o altar; e, feita com os ministros a devida reverência, sobe ao altar sem o beijar.
MAGNIFICAT
Enquanto se executa o cântico evangélico, faz-se normalmente a incensação do altar, da cruz, do Bispo e dos outros, tal como na Missa.
— MAGNIFICAT + ANIMA MEA DOMINUM
— ET EXULTAVIT SPIRITUS MEUS IN DEO SALUTARI MEO.
— QUIA RESPEXIT HUMILITATEM ANCILLÆ SUÆ:
— ECCE ENIM EX HOC BEATAM ME DICENT OMNES GENERATIONES.
— QUIA FECIT MIHI MAGNA QUI POTENS EST, ET SANCTUM NOMEN EIUS.
— ET MISERICORDIA EIUS A PROGENIE IN PROGENIES TIMENTIBUS EUM.
— FECIT POTENTIAM IN BRACHIO SUO,
— DISPERSIT SUPERBOS MENTE CORDIS SUI.
— DEPOSUIT POTENTES DE SEDE ET EXALTAVIT HUMILES.
— ESURIENTES IMPLEVIT BONIS ET DIVITES DIMISIT INANES,
— SUSCEPIT ISRAEL PUERUM SUUM RECORDATUS MISERICORDIÆ SUÆ,
— SICUT LOCUTUS EST AD PATRES NOSTROS,
— ABRAHAM ET SEMINI EIUS IN SÆCULA.
— GLORIA PATRI, ET FILIO, ET SPIRITUI SANCTO
— SICUT ERAT IN PRINCIPIO, ET NUNC,
— ET SEMPER, ET IN SAECULA SAECULORUM. AMEN.
Ant.
Pres: A vós, Senhor, louva o coro glorioso dos Apóstolos, a vós proclama a multidão iluminada dos Profetas, de vós dá testemunho o exército dos mártires,
e unânimes confessam os santos e os eleitos, ó Santíssima Trindade, um só Deus em três pessoas!
PRECES
Terminado o cântico e repetida, na forma habitual, a antífona, fazem-se as preces. O ministro apresenta o livro, e o Bispo profere a monição; depois, um dos diáconos, do ambão ou de outro lugar adequado, enuncia as intenções, a que o povo responde.
Pres: Repletos de alegria, invoquemos a Deus, recompensa e glória de todos os santos e santas; e digamos:
℟.: Salvai-nos, Senhor, por intercessão de vossos santos!
1. Deus de infinita sabedoria que, por Cristo, constituístes os apóstolos como fundamentos da fé da Igreja, conservai-nos fiéis à fé que eles nos ensinaram
℟.: Salvai-nos, Senhor, por intercessão de vossos santos!
2. Vós, que destes aos mártires a coragem do testemunho até derramarem o próprio sangue,
– tornai os cristãos testemunhas fiéis do vosso Filho.
℟.: Salvai-nos, Senhor, por intercessão de vossos santos!
3. Vós, que concedestes às santas Virgens o dom inestimável de imitar a Cristo virgem,
– fazei que todos reconheçam a virgindade consagrada a vós como autêntico sinal do reino dos céus.
℟.: Salvai-nos, Senhor, por intercessão de vossos santos!
4. Vós, que manifestais em todos os santos e santas a vossa presença, o vosso rosto e a vossa palavra,
– dai-nos a graça de nos sentirmos mais próximos de vós quando os honramos.
℟.: Salvai-nos, Senhor, por intercessão de vossos santos!
(Intenções Livres)
Concedei aos que morreram viver eternamente no céu com a Virgem Maria, São José e todos os santos e santas,
– e, por intercessão deles, fazei-nos participar da sua companhia
℟.: Salvai-nos, Senhor, por intercessão de vossos santos!
ORAÇÃO DO SENHOR
O Pai-nosso é cantado ou recitado por todos, precedido, se for conveniente, de monição do Bispo, dizendo:
Pres: — Praecéptis salutáribus móniti, et divína institutióne formáti, audémus dícere:
℟.: — PATER NOSTER, QUI ES IN CAELIS
— SANCTIFICÉTUR NOMEN TUUM,
— ADVÉNIAT REGNUM TUUM,
— FIAT VOLUNTAS TUA, SICUT IN CAELO, ET IN TERRA.
— PANEM NOSTRUM QUOTIDIÁNUM DA NOBIS HÓDIE,
— ET DIMÍTTE NOBIS DÉBITA NOSTRA,
— SICUT ET NOS DIMÍTTIMUS DEBITÓRIBUS NOSTRIS.
— ET NE NOS INDÚCAS IN TENTATIÓNEM.
— SED LÍBERA NOS A MALO.
ORAÇÃO FINAL
Por fim, o Bispo canta ou recita a oração conclusiva, de mãos estendidas.
Pres: Deus eterno e todo-poderoso, que nos dais celebrar numa só festa os méritos de todos os Santos, concedei-nos, por intercessores tão numerosos, a plenitude da vossa misericórdia. Por nosso Senhor Jesus Cristo, vosso Filho, na unidade do Espírito Santo.
℟.: — AMÉM.
CONCLUSÃO DA HORA E DESPEDIDA
Pres: O Senhor nos abençoe, nos livre de todo o mal e nos conduza à vida eterna.
℟.: Amém.
Pres.:Dominus vobiscum.
Diác ou Sac: Inclinate vos ad benedictionem.
Pres.: Sit nomen Domini benedictum.
℟.: Ex hoc nunc et usque in sǽculum.
Pres.: Adiutórium nostrum in nomine Domini,
℟.: Qui fecit cælum et terram.
O sacerdote abençoa o povo, dizendo:
Pres.: Benedícat vos omnípotens Deus, Pater +, et Fílius +, et Spíritus + Sanctus.
O povo responde:
℟.: Amén.
Depois, o diácono ou o próprio sacerdote diz ao povo, unindo as mãos:
Diác. ou Pres.: Ite, missa est.
℟.: Deo gratias.